VL Column: Iedereen weet het. Niemand stopt.

De zon schijnt. Ik zit met vrienden aan een gammele houten tafel op het gras. We zijn op een wijnfestival in het Amsterdamse Bos. Voor mijn neus staat een glas donkerrode primitivo. Een half uur geleden was dat nog een Nieuw-Zeelandse sauvignon blanc, mijn favoriet.Nippend aan mijn glas, omgeven door honderden mede-borrelaars, besef ik ineens hoe bizar het is dat we massaal alcohol drinken. Alsof ik mijn roze bril afzet en iedereen lachend een glaasje rattengif zie drinken. 

Je zou het soms bijna vergeten. Zodra er één druppel alcohol je bloedbaan insijpelt, luidt in je lichaam het noodalarm. Over weinig dingen zijn gezondheidsexperts het zo eens als over alcohol: het vergroot het risico op allerlei ziektes. Van hart- en vaatziekten, tot leverfalen en kanker. Ook bij één glaasje.  

We waarschuwen elkaar voor suiker, energiedrank en ultrabewerkte voeding. Maar bij alcohol vragen we eerder waarom iemand niét drinkt dan wel. Daarvoor gelden blijkbaar andere regels.

Driekwart van de Nederlanders drinkt alcohol, ruim een miljoen drinkt zwaar of overmatig. Geen vrijdagmiddagborrel, vrijgezellenfeest of buurtbarbecue gaat voorbij zonder. Hoe kan het dat een stof die kankerverwekkend, verslavend en giftig is toch zo'n vanzelfsprekend onderdeel van ons leven is? Omdat het al diep in onze cultuur verankerd was tegen de tijd dat we wisten wat voor schadelijke effecten het heeft. Toch houdt de kennis die we nu wel hebben ons niet tegen. 

Jij, ik, iedereen op dit festival kent dondersgoed de risico's. Maar we blijven doordrinken. Omdat het gezellig is, lékker en een borrel niet volwaardig voelt zonder. Sterker nog, de vrouw naast me met een spa rood valt uit de toon. Ze hoeft niet te rijden, is niet eens zwanger en toch drinkt ze niet. Alsof de enige niet-roker op een feestje zich moet verantwoorden tegenover de rest van de rokende gasten.

Over dertig jaar kijkt de volgende generatie misschien naar wijnfestivals zoals wij nu kijken naar oude foto's van mensen die een sigaret opsteken in een vliegtuig of voor de klas. Een beetje in shock. 

Ik neem nog een slok. Een beetje schuldbewust, maar blijkbaar nog niet genoeg.