VL Column: Kaas in je koffie?

Hè hè, eindelijk pauze. Met lood in de benen bereik ik de top. Mijn ademhaling hapert na de steile jungle paden, mijn schoenen knellen. Ik strijk neer op een zacht stukje mos. Nog voordat ik goed en wel zit, krijg ik een metalen beker in mijn hand gedrukt. Een sterke kop koffie, precies waar ik op dit moment naar verlang.

'Un poco de queso?' vraagt hij.
Of ik een schepje kaas in mijn koffie wil.

Overmand door de hitte stem ik toe.
Te laat. Mijn lichaam is te moe om tegen te stribbelen.
Mijn overheerlijke, zwarte koffie verandert in een lichtbruine, dikke drab.

Ik was in Colombia en als er één reden is waarom ik reis, dan is het om te proeven. Letterlijk. Overvolle streetfoodkraampjes, kruidenmarkten of een willekeurige supermarkt. De keuken van een land vertelt hoe mensen leven, wat er groeit en wat er gedeeld wordt. We aten avocado’s zo zacht als boter, watermeloen die écht naar watermeloen smaakt en proefden cacao die niets te maken had met de chocolade die wij hier kennen.

Wat me het meest opviel was dat Colombianen houden van de combinatie zoet met zout. Een heerlijk duo als je het mij vraagt, mits het draait om pure ingrediënten en niet om de zielloze tegenhangers uit pakjes en zakjes. Neem blauwe, romige kaas met de frisse beet van druiven. Zoete dadels, omwikkeld met knapperig spek. Het zijn inmiddels klassiekers.

Maar Colombia legt de lat hoger. Op elke straathoek koop je rijpe mango's, scherp gemaakt met vers limoensap en daarna opgeschud met een snuf zout. Bij het ontbijt krijg je Erapa's, lichtzoete maiskoekjes royaal bestrooid met smeltende kaas. Aan de kust eet men zoute vis met gezoete kokosrijst, terwijl landinwaarts vlees en karamel-achtige bakbanaan elkaar in balans houden. Tegenpolen op één bord brengt harmonie in de smaken.

Die smaken neem ik mee naar huis. Specerijen die mijn koffer laten ruiken naar een andere wereld, cacao waar de douane vragen over stelt en recepten die ik half onthoud en thuis opnieuw uitprobeer. Herinneringen die terugkomen met één hap, geur of slok. Zodat ik op een doordeweekse woensdag ineens weer even daar ben. Behalve dat ene moment in de jungle dan.

Want kaas in de koffie? Niet te zuipen.