Reinier

"Zo ongeveer elke dokter, diabetesverpleegkundige of diëtist zei het tegen me: “Gezonder eten en meer bewegen.” Leuk bedacht natuurlijk, maar hoe doe je dat precies?

Ik verliet spreekkamers steeds met een extra pilletje en met schouders die net iets lager hingen dan toen ik binnenkwam. Je leefstijl heeft grote invloed op diabetes type 2, en dus kreeg ik keer op keer het gevoel dat het mijn eigen schuld was. Mijn gevoel van eigenwaarde werd steeds kleiner. Waarom liet ik een probleem bestaan dat ik blijkbaar zelf eenvoudig kon voorkomen?

Er ontstond een steeds groter verschil tussen de vermoeide, futloze man die ik was en de energieke sportheld die ik ooit wilde zijn. In mijn gedachten beklom ik de Alpe d’Huez. In werkelijkheid had ik mijn handen al vol aan de paar stappen van de bank naar het tafeltje waar de afstandsbediening lag om de Tour de France te kijken.

Keer Diabetes2 Om kwam toevallig in mijn leven. De diabetesverpleegkundige vertelde me over iets nieuws waarvoor ik waarschijnlijk in aanmerking kwam. “Je hebt toch niets te verliezen,” zei ze. En voor ik het wist zat ik met een groep lotgenoten in het bos (locatie: Better Meetings, Austerlitz) mijn buikomvang te meten en leerde ik over koolhydraten.

Wat nog belangrijker was: dat gevoel van “gezonder eten en meer bewegen” en die gebogen schouders na weer een consult waren bij vrijwel iedereen herkenbaar. Ik ging er spontaan rechter van lopen. Het gevoel dat het mijn eigen schuld was, werd minder sterk.

Na afloop kreeg ik een tas mee met een glucosemeter om zelf dingen uit te proberen. Het prikken in mijn vinger was in het begin een hele onderneming, maar ik kreeg er snel handigheid in. Het gaf me vooral inzicht. Dat er grote verschillen zitten tussen soorten muesli. Dat sommige fruitsoorten voor mij helemaal niet zo gezond waren als ik dacht. Steeds vaker bekeek ik de achterkant van verpakkingen. Vooral het aantal koolhydraten. Eerlijk gezegd heb ik in het begin, hardnekkig als ik ben, ook wel op de hoeveelheid vet gelet, maar gaandeweg begreep ik steeds beter hoe het nu werkelijk zit.

Dat had effect. Mijn bloedsuiker ging spectaculair naar beneden en er ging stap voor stap een medicijn af in plaats van erbij. Zelfs de weegschaal was niet langer de genadeloze bullebak, maar werd juist steeds vriendelijker voor mij. Ik weet nog dat ik mijn diëtiste over mijn glucosemeter vertelde nadat zij mij vroeg hoe het kwam dat ik weer een paar kilo afgevallen was. Haar reactie was afkeurend. “Het kon mij wel helpen, maar de meeste mensen komen voor advies en niet om zichzelf te helpen.” Toen ik daar later over nadacht, besefte ik wat voor mij de echte kracht van Voeding Leeft is. Met een paar handvatten kreeg ik de regie terug. Ik word gezien als mens, niet als iemand die vooral moet luisteren en volgen. Dat geeft me de ruimte om zelf te ontdekken wat werkt.

Soms denk ik terug aan de tijd dat ik droomde van grote sportprestaties, maar niet verder kwam dan de afstandsbediening op tafel. Ik weet niet wie ik was geworden zonder Voeding Leeft. Maar ik weet wel dat ik blij ben met wie ik nu ben. Iedereen die dit leest, gun ik het van harte om zelf de koers te ontdekken."