VL Column: Waar verandering begint

Op een woensdagochtend in maart kom ik ruim op tijd aan bij een vergaderlocatie net onder Arnhem. Onderweg denk ik aan werk, afspraken, lijstjes, wat nog te doen. In mijn hoofd ben ik druk met van alles. Maar zodra ik arriveer en naar binnen loop, voel ik de rust van de begeleiding en vanzelf verschuift mijn aandacht naar wat hier vandaag gebeurt.

Ongeveer 30 mensen druppelen binnen voor de start van Keer Diabetes2 Om. Jonger, ouder, werkend, gepensioneerd. Iedereen met een eigen verhaal. We zitten in een U-opstelling. Het lijkt op een werktraining, maar dat is het niet. Dit gaat over gezondheid. Over keuzes. Over je leven weer een beetje terugpakken.

Vorig jaar ben ik als Raad van Commissaris betrokken geraakt bij Voeding Leeft. Ik kende de organisatie daardoor al op hoofdlijnen, maar ik wilde heel graag zien wat er in de praktijk gebeurt. Want stukken lezen is één ding. Zelf meemaken wat een leefstijlprogramma met iemand doet, is iets heel anders.

Een van de eerste vragen die de coach aan de deelnemers in Arnhem stelt is: “Waarom doe je mee?”

Ik verwacht antwoorden over afvallen of minder medicijngebruik. Die komen er ook, maar daaronder zit iets groters. Iemand wil zijn kleinkinderen zien opgroeien. Iemand anders wil zijn energieke leven terug van vóór de medicatie. Weer iemand anders wil zich gewoon weer fit voelen.

Dat raakt me, omdat het zo concreet en duidelijk laat zien wat voor mensen echt belangrijk is.

Later komen de praktische vragen. Mag ik dan geen brood meer? Moet ik mijn glas wijn laten staan? Het antwoord blijft rustig: niks moet. We laten zien wat keuzes met je lichaam doen. Wat je daarmee doet, is aan jou.

Voor mij zit daar veel van de kracht van Voeding Leeft. Niet vertellen wat iemand moet doen, maar mensen helpen begrijpen wat werkt. Niet duwen, maar begeleiden. Niet alleen kennis geven, maar ook vertrouwen.

Zes maanden later schuif ik opnieuw aan bij dezelfde groep, bij de terugkomdag. Die is zichtbaar veranderd. Er zijn kilo’s af, centimeters rond de taille verdwenen, maar wat mij vooral opvalt is hoe mensen over zichzelf praten. Met meer vertrouwen, rust en zelfs met trots.

Veel deelnemers noemen de rol van hun partner of omgeving. Dat vind ik mooi. Want veranderen doe je uiteindelijk niet alleen. Je hebt mensen nodig die meebewegen, die helpen, die soms ook gewoon met je mee eten.

Dat herken ik. In mijn eigen leven stond ik vaak in standje ‘doorgaan’. Toch ontstaat echte verandering zelden door harder rennen. Ik denk vaak aan deze quote van Loesje: ‘Stilstaan bij je handelen is vooruitgang’. Voor mij zit daar precies de kern: even tijd nemen om te kijken wat belangrijk is, wat me energie geeft en wat helpt om de juiste keuzes te maken.

Vijftien jaar Voeding Leeft is voor mij meer dan een jubileum. Het is een verhaal van impact maken, doorzetten en blijven dromen. En vooral: van mensen die ontdekken dat er meer mogelijk is dan gedacht.